Lista aktualności Lista aktualności

WJEŻDŻAĆ CZY NIE WJEŻDŻAĆ – OTO JEST PYTANIE!

Sezon wakacyjny jest to czas „słodkiego" lenistwa, zabawy, a przy okazji obcowania z przyrodą. Ważne jest zatem, aby prawidłowo przygotować się do spotkania z naturą i nie niszczyć harmonii, która istnieje między człowiekiem a przyrodą. To właśnie tereny leśne są doskonałym miejscem na relaks i chwilę wytchnienia z dala od miejskiego zgiełku i hałasu.

Las to nasze dobro ogólnodostępne, które odkrywa przed nami wiele tajemnic, zachwycając swoim pięknem, spokojem i majestatem. Stworzone w Nadleśnictwie Sława Śląska szlaki piesze, rowerowe i konne zachęcają do skorzystania z uroków sławskich lasów, jednakże trzeba mieć na uwadze, że korzystając z tych dóbr przyrodniczych obowiązują pewne zasady, których łamać nie można oraz należy dostosować się do ograniczeń i przepisów wymienionych w oznakowaniu.

 

 

W Nadleśnictwie Sława Śląska drogi leśne dopuszczone do użytku publicznego pojazdami silnikowymi

oznakowane są tablicą „Droga wewnętrzna". Brak takiej tablicy oznacza, że wjeżdżać nie wolno.

 

O ograniczeniach obowiązujących na terenach leśnych możecie szerzej przeczytać w Ustawie z dnia 28.09.1991 r. o lasach oraz w Ustawie z dnia 16.04.2004 r. o ochronie przyrody. Jednak zawsze najwięcej kontrowersji i nieporozumień wzbudza kwestia wjazdu do lasu pojazdami silnikowymi, zaprzęgowymi i motorowerami oraz ich parkowanie na terenach leśnych.

Z zapisów zawartych art. 29.1 ustawy z dnia 28.09.1991 r. o lasach  jasno wynika, że ruch pojazdami silnikowymi, zaprzęgowymi i motorowerami w lesie jest dozwolony jedynie drogami publicznymi. Natomiast duktami leśnymi można się poruszać tylko wtedy, gdy są one oznakowane drogowskazami dopuszczającymi ruch po tych drogach.

Wyżej wymienione przepisy nie dotyczą pracowników nadleśnictw w czasie wykonywania swoich obowiązków służbowych lub gospodarczych, służb mundurowych ratujących życie lub zdrowie ludzkie, funkcjonariuszy Straży Granicznej, pracowników naukowych wykonujących badania naukowe z zakresu leśnictwa i ochrony przyrody, konserwatorów przyrody, myśliwych wykonujących zadania gospodarki łowieckiej oraz właścicieli pasiek znajdujących się na obszarach leśnych.

Nie ma jednolitego i czytelnego systemu oznakowania dróg publicznych biegnących przez lasy. Zarządca drogi ma obowiązek oznakować drogę zgodnie z zasadami wynikającymi z przepisów ruchu drogowego oraz z ustawy o lasach, tzn. powinna zostać oznakowana co najmniej drogowskazem z nazwą miejscowości, do której prowadzi.

 

Znaki zakazu wjazdu ustawione na zjeździe z drogi publicznej w niektóre utwardzone drogi leśne jednoznacznie

informują, że w tę drogę utwardzoną swobodny wjazd pojazdem silnikowym jest niedozwolony i karany.

 

Należy również zwrócić uwagę na kwestie związane z wjazdem do lasu, a w zasadzie przejazdem, wędkarzy udających się do łowisk. Otóż przejazd wędkarzy pojazdami silnikowymi lub motorowerami przez las do położonego w nim jeziora jest możliwy po wykupieniu zezwolenia na wędkowanie w Gospodarstwie Rybackim Sława lub w punktach sprzedaży zezwoleń na wędkowanie współpracujących z Gospodarstwem. Ponadto w naszym Nadleśnictwie zostały wyznaczone z porozumieniu z przedstawicielami Gospodarstwa Rybackiego i PZW leśne drogi dojazdowe do łowisk oznaczone tablicami niżej przytoczonymi na zdjęciu

 

Generalnie można stwierdzić, że najlepiej jest kierować się ogólną zasadą wjeżdżania samochodem do lasu tylko tam, gdzie pozwalają na to znaki drogowe lub oznakowanie stosowane w PGL LP.

Wyjaśniliśmy już sprawy związane z wjazdem do lasu, jednak pojawia się kolejny problem – gdzie i na jakich zasadach możemy zaparkować auto w lesie (zakładając, że wjechaliśmy tam zgodnie z prawem). Wychodząc naprzeciw temu oczekiwaniu, a także w trosce o bezpieczeństwo właścicieli pojazdów, wyznaczone zostały specjalne miejsca postojowe oraz parkingi leśne, na których można bez obaw zaparkować samochód i udać się pieszo na dalszą wędrówkę. Obiekty te zostały zlokalizowane bezpośrednio przy drogach publicznych, szczególnie w tych miejscach, gdzie nagminnie dochodziło do łamania zasad związanych z parkowaniem pojazdów w lesie. Oczywiście sieć miejsc postojowych i parkingów będzie sukcesywnie rozbudowywana. Oprócz bezpiecznego miejsca parkingowego dla naszego pojazdu znajdziemy tu ławki, zadaszone ławostoły, kosze na śmieci, tablice edukacyjne i inne urządzenia edukacyjno-turystyczne, zachęcające do pobytu właśnie w tym, a nie w innym miejscu.

Dość częstym i bardzo niebezpiecznym zjawiskiem jest pozostawianie samochodów na wjazdach do lasu oraz poboczach dróg leśnych. Przeważnie kierowcy, którzy tak czynią nie zdają sobie sprawy, że takim działaniem nie tylko stwarzają zagrożenie dla siebie i swojego pojazdu, ale również dla innych użytkowników tych dróg, m.in. wykonawców prac leśnych, przewoźników wywożących surowiec drzewny z lasu, którzy niejednokrotnie poruszają się po tych drogach ciężkimi i dużymi pojazdami i maszynami. Chyba nie trzeba tu również szczegółowo opisywać zagrożeń związanych z akcjami ratunkowymi prowadzonymi na terenach leśnych, np. gaszenie pożarów.

Co jeszcze warto wiedzieć? - że jak to mawiał klasyk „ nie ma winy bez kary". Polskie prawodawstwo przewiduje stosowne kary za łamanie postanowień związanych z zasadami udostępniania lasów społeczeństwu. Niezbyt chętnie korzystamy z tych możliwości, ponieważ zdecydowanie bardziej wolimy zwrócić uwagę, pouczyć niesfornego kierowcę niż egzekwować prawo w drodze postępowania mandatowego, a czasami nawet sądowego. Szczególnie cieszymy się, gdy ponownie spotykamy w lesie wcześniej pouczone osoby, ale tym razem korzystające z jego bogactwa w sposób zgodny z zasadami. Niestety w stosunku do bardziej niesfornych i krnąbrnych kierowców wyciągamy konsekwencje przewidziane w odpowiednich kodeksach.

 

 

Reasumując: las jest ogólnonarodowym dobrem i nieocenionym bogactwem, które należy zachować dla kolejnych pokoleń. Dlatego też warto korzystać z niego w racjonalny i odpowiedzialny sposób. Pamiętajmy, że obowiązujące w lesie zasady zostały ustanowione nie po to, aby Wam ograniczyć dostęp do natury, lecz w celu uchronienia i Was i przyrody przed skutkami potencjalnie niebezpiecznych zdarzeń. Jeżeli wybieracie się w rejony, których nie znacie, zawsze możecie wcześniej skontaktować się z lokalnym nadleśnictwem, zapytać o istniejącą infrastrukturę turystyczną i zasady korzystania z lasu. Niejednokrotnie nadleśnictwa posiadają cała paletę folderów, map, przewodników, aplikacji mobilnych, z których warto korzystać, bo nie tylko ułatwi to Wam poruszanie się po danych kompleksach, ale także dzięki temu będziecie mogli zobaczyć to, co najcenniejsze i najbardziej godne uwagi.

Autor tekstu: Aneta Seidel